bouwen met een ander materiaal. leven in een ander systeem
Tomas De Landsheer trok met een Fayatbeurs naar Finland waar hij aan de Aalto University het Wood Program volgde: een intensief traject met dertien studenten uit de hele wereld, waarbij je letterlijk begint bij de boom die je later gaat verwerken.
Wat hij er leerde, ging verder dan architectuur. Japanse houtverbindingen, Scandinavische ontwerpfilosofie, samenwerken met mensen die fundamenteel anders denken: inzichten die hij voor de rest van zijn carrière meeneemt.
Finland leerde hem ook iets anders. Iets wat minder op het programma stond.
"Als Europeanen dachten we makkelijk te kunnen verhuizen, maar niets is minder waar. Alles begint met een persoonlijk rijksregisternummer, waarvoor een permanent adres nodig is. Pas na anderhalve maand hadden wij dat felbegeerde nummer. Geen dag te vroeg, want zonder kom je nergens: geen internet, geen doktersbezoek, geen tandarts."
Zelfs binnen de EU vraagt emigreren meer voorbereiding dan je denkt. Tomas ontdekte het aan den lijve. Gelukkig ook met een magische bevroren zee, langlaufski's en een saunacontainer met uitzicht als compensatie.
Opvoeden in Noorwegen: loslaten als kunst
Net zoals Tomas bouwde ook Ester Conings twintig jaar geleden een leven op in het hoge noorden, zij deed het in Noorwegen. Ook zij botste op systemen die ze niet kende, maar ontdekte daarnaast gewoontes en tradities die ze nu niet meer zou willen missen.
In de derde en laatste aflevering van onze podcastreeks over opvoeden in de noordse landen praat ze over moeder worden ver van haar familie, over het unieke sociale netwerk dat jonge moeders actief verbindt en dat veel verder gaat dan gezelligheid, en over een dochter die op haar elfde al alleen de skipiste af mocht. Omdat het daar gewoon zo werkt.
De keuze die Ester voor zichzelf moest maken: je kind overbeschermen of loslaten?
Je vakantiewoning verhuren?
Niet alle systemen ontdek je op je eigen tempo. Soms ontdek je ze omdat ze jou vinden.
Sinds de invoering van de Europese DAC7-richtlijn zijn verhuurplatformen verplicht om gegevens over hun gebruikers rechtstreeks door te geven aan de belastingdiensten van de EU-lidstaten. De Belgische fiscus weet zo automatisch wat je verdient met de verhuur van je buitenlands vastgoed: naam, adres, aantal verhuurtransacties, ontvangen bedrag, ... geen geheimen meer.
Wat je moet weten:
- Er is geen minimumdrempel. Ook wie zijn vakantiewoning slechts een paar keer per jaar verhuurt voor een beperkt bedrag, valt onder de meldingsplicht.
- De vrijstelling bij minder dan dertig verrichtingen of onder 2.000 euro per jaar geldt niet voor vastgoedverhuur (alleen voor de verkoop van goederen).
- Wie verhuurinkomsten jarenlang niet heeft aangegeven, riskeert niet alleen een correctie voor dit jaar, maar ook navorderingen en boetes voor eerdere jaren.
- Bij gemeubelde verhuur via online platforms claimt de Belgische fiscus een deel van de inkomsten als roerende inkomsten in België belastbaar zijn, wat in sommige gevallen zelfs kan leiden tot dubbele belasting.
Best complexe materie, en de details hangen af van jouw situatie, het land waar je woning staat, en de geldende dubbelbelastingverdragen. VIW zet je alvast in de juiste richting, contacteer een gespecialiseerde adviseur om te kijken wat er van toepassing is op jouw individuele situatie.
Soelaas: hoofdstuk 5
Leven tussen twee werelden laat sporen na. Katrien De Brabander schreef er een roman over in haar Zuid-Afrika, hoofdstuk per hoofdstuk, ver van alles wat vertrouwd is. Het vijfde hoofdstuk van Soelaas staat nu online. Voor wie even wil pauzeren tussen al het praktische.
warme groeten
Claire - team Vlamingen in de Wereld
PS Vragen over je situatie in het buitenland?
Ons emigratiekompas helpt je verder (of we verwijzen je door naar de juiste expert).
